De eerste gekende duivenmelker was een zekere Noë, die op zijn ark al enkele exemplaren meenam die hem na de wateroverlast nog goed van pas kwamen ook.
Nadien werden de duiven vooral gebruikt als voorlopers van de meer moderne computers, om de post rond te brengen.  Postduiven waren dus een heel gekend verschijnsel, door de wet beschermd.  Deze wetten verboden het aan de gewone burger duiven te houden.  Tot aan de Eerste Wereldoorlog mochten  enkel de adel, de clerus en de begijnen duiven hebben.  Dat was zo omdat de grondeigendom vooral in hun handen was.  De rondvliegende duiven werden dus verondersteld op het grondgebied, of beter het graan, van de eigen baas te gaan eten.  Omdat de duiven ook voor het rondsturen van berichten gebruikt werden mochten er ook niet te veel zijn, anders zou er te veel verwarring voor de duiven ontstaan en dus vertraging van de postbedeling. 

Na de Eerste Wereldoorlog mocht iedereen duiven houden.  Het werd dus eerst een prestige zaak, waarbij iedereen die een huis bouwde wel een "osseoog" liet  inmetselen.  Vele mensen begonnen duiven te houden voor hun plezier.
Daardoor kende de duivensport een grote ontwikkeling in vorige eeuw.

Deze ronde opening ziet men in vele huizen die in het begin van vorige eeuw gebouwd werden.

Hier een postduif met de laatste meldingen uit de eerste wereldoorlog.

Zo komen we dan aan bij onze vrienden Willy Digneffe en Henri Kindermans.

We waren reeds enkele dagen op de hoogte van de eerste prijs op Jarnac die hun duif vloog, een jaarling doffer . De vader van deze jaarling komt uit het hok van Guillaume Raskin, de moeder is een afstammeling van een duivin uit het hok van Edmond Denis en een doffer uit de til van Jaques Schoubben.

Op woensdagmorgen 23 juli 2003 kregen we een snelcursus "duivenmelken".

Deze eerste prijs is niet vanzelfsprekend, daar Lauw "slecht gelegen" is ten opzichte van andere plaatsen in de provincie Limburg. Dit is ook pas de vierde Lauwse overwinning, doch niet het eerste succes van onze mannen.
Sinds 2001 zijn ze begonnen met in de prijzen te "vliegen".
De korte afstandsvluchten vonden zij niet zo interessant. De duiven zijn snel terug en "vallen" kort op mekaar, zegt Willy. Het fondwerk daarentegen geeft langdurig plezier.
Toch zijn er slechts een drietal liefhebbers in Lauw die op de lange afstand "inkorven".

Om een idee te krijgen van de afstand die deze beestjes moeten overbruggen:
Argenton 542 km- Perpignon 910km- St Vincent 940- Bordeaux 698 km-
Dus moeten de duiven in prima conditie zijn om dit aan te kunnen.
Een goede dagdagelijkse verzorging is dan ook onmisbaar.

Om 6 uur 's morgens is de eerste verzorging, en na het werk om 18 uur wordt alles nog eens overgedaan.
Vitamines in het voer, daar zonder gaat het niet, alsook cresson met zijn bloedzuiverende eigenschappen. (zie een vorig artikel)
Dankzij deze goede verzorging moet de dierenarts niet dikwijls langs komen.

Als bewijs van hun goede conditie worden de "resultaten" getoond.
De uitslagen in 2003 zijn:
Melin 14-6-2003              18   duiven ingekorfd   8 prijzen
Argenton 21-6-2003        17      "           "             9     "             waarvan de eerste prijs
Bordeaux 28-6-2003         4      "          "              1 prijs
Montauban 28-6-2003      4       "          "             1 prijs
Jarnac      12-7-2003         2     oude duiven         1 prijs
                                        15  jaarduiven               7 prijzen+
                                                                              1^ste prijs lokaal tongeren
                                                                            +1^ste prijs provinciaal limburg

Dan tonen Willy en Henri ons de  kaartjes en ringen van de duiven. De ringen hebben elk jaar een andere kleur zeggen ze.

Hier de winnaar van Argenton

Ook tonen ze de "constateurs", oude en nieuwere modellen.

Voor het duivenhok worden er foto's genomen van de duiven en hun trotse eigenaars.

Intussen verschaffen ze uitleg over de gezondheid van hun dieren.
De kleur en het blinken van de ogen zegt onze specialisten iets over de conditie van de duiven.

De vleugels worden wijd opengesperd en ze wijzen ons op het enorm belang van het aantal vliegpennen.

Deze mannen zijn echt bezeten van de duivensport en dit was zeker niet hun laatste succes.

Ja mannen, doe zo verder, dan kunnen we nog eens langs komen voor het vervolg van de les!

Oh ja, en het duivenmelken ?  Hoe wordt dat toch maar gedaan ? Emmer en driepikkel ? Niks van !  Het heeft allemaal met de duivin te maken, die een soort melk in de krop produceert.  Deze brei gaat de jonge pieper dan opzoeken en maakt hierbij een soort melkende beweging.  De enige echte duivenmelker is dus de pieper .......

In het naar huis gaan herinneren we Henri eraan dat hij zich moet klaarmaken voor een van onze volgende reportages.
Zoals jullie wellicht weten was ONZE RIK geen onverdienstelijke renner!