Wie wist ervan dat An Ernes een hele verzameling vingerhoedjes heeft ? Zulke verzameling aanleggen is niet eenvoudig, er kunnen stukken van komen !

Eigenlijk bestaan er twee soorten vingerhoeden: een eerste type is ringvormig en aan de bovenkant open, de naai- of duimring.

Het tweede type is gesloten, waarbij de bovenkant dus met een kapje is afgedekt.

Uit opgravingen is gebleken dat de Chinezen al voor Christus gebruik maakten van vingerhoeden.  Andere opgravingen in Pompei tonen aan dat ook de Romeinen een bronzen vingerhoed kenden. 
Gewoonlijk zijn ze gemaakt uit leder, rubber, hout, glas of porselein, maar natuurlijk ook uit edele metalen.  Veel vroeger waarschijnlijk ook uit been, hoorn en ivoor.
De eerste Europese vingerhoedjes werden in Nürnberg gemaakt.
Oorspronkelijk werden ze alleen gebruikt om de naald door het leder te duwen bij het naaien.  Later werd de vingerhoed voor vele andere doeleinden gebruikt.

In de 18^de eeuw was het een maat om alcoholische drankhoeveelheden te meten.

25 ml

125 ml

35 ml

Stoepwandelaarsters gebruikten een vingerhoedje om op de ruiten te tikken en zo hun diensten aan te melden. 
Soms gebruikte de schooljuffrouw een vingerhoedje om niet gedisciplineerde studenten op de kop te tikken. 
Vanaf de 19^de eeuw werden vele zilveren vingerhoedjes gemaakt die de naaldkoppen echter doorboorden.  Dit probleem werd opgelost door er een stalen kopje in te zetten.
Deze zogenaamde Dorcas zijn thans zeer gezocht door verzamelaars. 
Gedurende de eerste wereldoorlog werden in Engeland zilveren vingerhoedjes ingezameld om te smelten en daarmee ziekenhuisuitrusting aan te schaffen.
Nog later werden ze vooral aangemaakt om bepaalde historische feiten of plaatsen te gedenken.   En zo is An dus aan het verzamelen gegaan. 

Van iedere uitstap, ver of kortbij, werden vingerhoedjes meegebracht.  Dat zijn er ondertussen al honderden geworden. (Haar verzameling)

Wie ook verzamelt en eventueel dubbels heeft kan altijd contact met ons opnemen.  Wij zullen voor de link zorgen.  Succes !