In de 16de eeuw kende men in Europa, vooral in Nederland,  de opkomst van de Wederdopers of Anabaptisten.  Deze personen lieten zich op volwassen leeftijd opnieuw dopen, wanneer ze zelf goed en kwaad van elkaar konden onderscheiden.  Daarbij keerden ze zich tegen zowel de Katholieke Kerk (tegen de Paus) als tegen de Lutheranen (die ook pas in opkomst waren).

Hun streefdoel was het Rijk van God hier op Aarde, waarbij ook al de bezittingen gedeeld werden (ze waren tegen privé-eigendom).  Daarbij vonden ze aanhang bij de zeer arme bevolking.  Alle aardse bezittingen waren „slecht", waarbij sommigen hun kleren aflegden en dan naakt en schreeuwend door de straten liepen.  Die ketters-naaktlopers werden dan dikwijls opgepakt en onmiddellijk terecht gesteld.

Ook onze dorpsgenoot Hendrik Slachscaep was er zo een.  Samen met zijn 4 broers (waaronder Theodoor uit een vorig verhaal) en 3 zusters was hij in Lauw komen wonen.  Hendrik was niet zo een grote vrouwenverleider als zijn broer; hij studeerde Theologie en werd ook aangesteld als Kapelaan te Slins.

In 1521 verzaakte hij aan dit Ambt en werd Lutheraan.  Verder weten we ook dat hij in 1530 in Hoïngen was en in 1531 het huwelijk inzegende van ex-priester Gillis van Rothem met Gertrude Valkenberg, een ex-non uit het klooster Nieuwenhof.
Hijzelf huwde met zijn meid en had er ook een kind mee dat niet gedoopt werd. 

Men noemde hem Henri van Lauw en hij preekte in Huckelhoven, Aken, Maastricht, Terlocht en Susteren.

In 1534 vertrok hij naar Münster (D, Westfalen), waar de Wederdopers de plaatselijke Bisschop hadden verdreven en de stad ingenomen, om er de polygamie te verdedigen.  Om daarbij het goede voorbeeld te kunnen geven had hij tegelijkertijd vier vrouwen.  Hij werd dan door Jan van Leiden (kleermaker, voorman van de Wederdopers, na de inname van de stad tot Koning van Münster gekroond) naar Soest gezonden, samen met vijf andere missionarissen-wederdopers.   Zij werden er aangehouden en onthoofd op 23 oktober 1534.

Slachscaep is ook auteur van een kleine verhandeling over het Laatste Avondmaal, opgedragen aan de broeders en zusters van Lauw.  Ook er is sprake van hem in een boek van Kraft en Habets over „De Wederdopers van Maastricht".